Bi beò ann an Gàidhlig: bith-beò goirt?

Le Steaphan

Ar taing mhòr do Christóir Piondargás airson a’ chunntais phearsanta seo gu h-ìosal. Is e rud duilich a th’ ann nuair a thig dìobhail misnich no eu-dòchas anns an rathad air rùintean ar cridhe. Tha mi làn chinnteach nach eil Criostóir na aonar am measg luchd-labhairt na Gàidhlig a thaobh mar a tha e a’ faireachdainn an-diugh. Ciamar a nì sinn leasachadh air ar staid?

Bi beò tron Ghàidhlig. Sin an fheallsanachd a bh’ agam nuair a thòisich mi ag ionnsachadh na Gàidhlig. Aig an àm sin, bha mi coltach ri meall luchd-ionnsachaidh eile. Bha mi gu math dìorrasach dealasach, rinn mi ìobairtean agus rinn mi neart oibre. Corr is deich bliadhna bhon a thòisich mi, tha mi air ceum a dhèanamh sa chànain, bidh mi ga bruidhinn gach latha aig an obair agus airson greis co-dhiù, bha i na pàirt mhór de mo bheatha shóisealta. Aig an àm, bha BBC Alba dìreach air a stéidheachadh agus bha sgoiltean Gàidhlig air feadh na dùthcha a’ fàs na bu mhotha. An déidh linntean de dh’aintighearnas institiuideach bho stéidheachdan na h-Albann agus na Breatainne, aig a’ cheann thall, bha a’ Ghàidhlig a’ breabadh air ais. ’S e aramach cultarail a bh’ ann agus bha mi airson mo phàirt fhéin a ghlacadh.

Dar a ráinig mi fileantas, rinn mi mo dhìcheall àite sònraichte a thoirt don chànain nam bheatha phearsanta. Dh’obraich mi gu cruaidh airson obair fhaighinn ann an saoghal na Gàidhlig, bha buidheann de dhlùth-charaidean agam aig an robh Gàidhlig agus bha mi cinnteach, nuair a bhiodh clann agam gum bruidhninn Gàidhlig riutha. Gu bitheanta, chumainn taic ri tachartasan Gàidhlig ann an Glaschu agus chuirinn fhéin tachartasan air dòigh cuideachd. Nuair a bhios mi a’ coimhead air ais don phàirt sin de mo bheatha, chan eil mi gam aithneachadh fhèin idir.

Thòisich mi a’ fàs seachd searbh sgìth de shaoghal na Gàidhlig bho chionn beagan bhliadhnaichean. Bha mi a’ cluinntinn mu dheidhinn ath-bheothachadh na Gàidhlig gu bitheanta ach bha an sprac a mhothaich mi airson a’ chànain ann an àiteachan mar Bheul Feirste agus a’ Chuimrigh fìor ghann. Gu bitheanta, bhruidhninn Gàidhlig ri cuideigin aig an robh i bho thùs agus chan fhaighinn bhuaithe ach Beurla. No, bhruidhninn ri mìleantaich air chor-eigin a leanadh orra anns a’ Ghàidhlig airson puing phoilitigeach a dhèanamh, fiù ’s ged a bhiodh iad am measg cuid de dhaoine aig nach robh Gàidhlig. Cha do thaitinn an dara cuid dhiubh rium agus mhothaich mi do dh’fhìrinn mhì-chofhurtail. Ann an saoghal na Gàidhlig, mar as motha a bhruidhneas tu a’ Ghàidhlig, is ann nas motha a chuireas tu fhéin nan aghaidh. Gun teagamh sam bith, ’s toigh leam a’ Ghàidhlig fhathast mar chànain fhéin no cuspair rannsachaidh ach thòisich mi a’ mothachdainn nach robh mi a’ buaineadh mòran aoibhneis aiste.

Mhothaich mi cho luath ’s a bhiodh cuid de dhaoine buailteach air Gàidhlig càich a chàineadh. Ro bhitheanta, chluinninn mu dheidhinn Gàidhlig cheart agus Gàidhlig cheàrr. Bha e follaiseach dhomh mura bruidhneadh tu dìreach mar a bhruidhneadh cuid de dhaoine iad fhèin gun creideadh iad gun robh thu mearachdach. ’S ann fada, fada ro bhitheanta a chunnaic mi cuideigin a’ dèanamh an dìcheall Gàidhlig a bhruidhinn mus cuala mi dearg amadan eile ga chàineadh. Gu pearsanta, rinn mi oidhirp mhór airson dualchainnt shònraichte a thogail, Earra-Ghàidheal. Ar leam nach dèanadh e diofar ge be dé an dualchainnt a thogadh tu, bhiodh cuideigin ann ris nach còrdadh i.

Bhon a tha mi a’ buntainn ri Éirinn, nuair a chuir mi romham Gàidhlig ionnsachadh, choimhead mi air a’ Ghàidhlig bho shealladh na h-Éireann. Theagamh gur e mearachd a bha siud agus is cinnteach nach do thuig mi gu ceart an diofar a bh’ ann eadar an dà shuidheachadh. Ann an Éirinn, aithnichidh a’ mhór chuid, co-dhiù a tha no nach eil i aca, gur i cànain Éireannach a th’ innte agus tuigidh iad beagan co-dhiù mu dheidhinn eachdraidh na cànain. Ann an Albainn chan eil sin fìor idir. ’S ann gu bitheanta a chluinneas sinn an traicleis nach deachaidh a bruidhinn riamh anns an sgìre seo, no anns a’ Ghalltachd air fad. Chuir an uiread aineolais iongnadh mòr orm ach tha tuilleadh ’s a chòir de dhaoine a’ creidsinn nach ann á Albainn a tha i.

Air an làimh eile, tha meall dhaoine ann a tha taiceil don Ghàidhlig. Ach, chì meall dhiubh soidhnichean rathaid ùra no cluinnidh iad Gàidhlig air an réidio no tbh, no leughaidh iad sgeulachdan mu dheidhinn na sgoiltean as ùire a tha a’ togail ceann air feadh na dùthcha agus creididh iad gu bheil i sàbhailte agus nach fheum iadsan fhéin dad a dhèanamh. Tha e fìor gu bheil FMG air a bhith gu math soirbheachail ach ma tha daoine a’ creidsinn gun dèan na sgoiltean a-mhàin a’ chùis, chìthear cho aineolach ’s a tha neart dhaoine ann an Albainn a thaobh chànain. Agus chan eil a’ chofhurtachd sin a thaobh na cànain ri fhaicinn taobh a-muigh saoghal na Gàidhlig a-mhàin. Tha meall dhaoine ann a b’ fheàrr leotha dreuchd chofhurtail gun a bhith a’ dèanamh dad sam bith a tha radaigeach no eadar-dhealaichte. Agus, abair dìomoladh a th’ ann dar a chluinneas sinn na sgeulachdan mu dheidhinn fear no té eile gun fhacal dhith a fhuair obair Ghàidhlig.

Chan eil ann ach nas lugha na 60,000 duine aig a bheil Gàidhlig gu ìre fileanta. Chan abrainn gu bheil i aig móran mar chiad chànan san latha an-diugh agus chan abrainn gum bruidhinn neart dhaoine i gach latha taobh a-muigh nan sgoiltean. Mura bi sinn cùramach, dh’fhaodadh suidheachadh na cànain a bhith nas coltaiche ri suidheachadh Gàidhlig Mhanainn seach Gàidhlig na h-Éireann. ’S e mo bheachd-sa gum bu chòir deasbad nàiseanta a bhith ann agus feumaidh beachdan, an dà chuid Gàidheil ’s Goill, atharrachadh. Mas e cànain nàiseanta a th’ innte, feumaidh daoine a bhith cleachdte ris a’ bheachd ma dh’fhàsas a’ choimhearsnachd, atharrachaidh a’ choimhearsnachd. Bho thoiseach na 21mh linn, tha saoghal na Gàidhlig air sàr-obair a dhèanamh airson daoine ùra a thoirt a-steach ach chan eil sin gu leòr. Chan eil sinn ach a’ milleadh goireasan ma chailleas sinn daoine a tha air oidhirp mhór a dhèanamh cheana.

Bi beò ann an Gàidhlig? Bidh mi a’ feòrachadh dhìom fhéin gu bitheanta am b’ fhiach an oidhirp a rinn mi airson Gàidhlig a thogail. Gun teagamh sam bith, tha i air mo bheatha atharrachadh ach chan urrainn dhomh a ràdh le cinnt am biodh i na b’ fheàrr no na bu mhiosa gun Ghàidhlig, no dìreach eadar-dhealaichte. Chan eil mi a’ dol a chur mo chùl rithe gu h-iomlan idir. ’S i a’ Ghàidhlig mo chànain phroifeiseanta, bheir mi taic do luchd-ionnsachaidh gu bitheanta agus tha dòrlach de dhlùth charaidean ris am bi mi a’ bruidhinn ann an Gàidhlig gu nàdarra. Ach, bha uair ann dar a bhiodh i na pàirt na bu mhotha dem bheatha, agus dar a bhithinn fhìn nam phàirt na bu mhotha den choimhearsnachd agus dar a bhithinn airson teaghlach a thogail ann an Gàidhlig, ach chan ann a-niste. Chun na crìche sin co-dhiù, tha mi air chall.

Le Criostóir Piondargás

Share


Tadhail air

Powered by WPeMatico

विंडसर्फिंग – Windsurfing (Hindi version)

Le Gordon Wells

Ding dong! “लंदन को जाने-वाली ब्रिटिश एयरवेज़ की उड़ान…. British Airways flight to London….”

For those with a keen ear for language, the international departures lounges of airports across the world once provided rich listening, as announcements in multiple languages provided a constant reminder of linguistic diversity across the world. Then came COVID and the lockdowns. Almost overnight, international air travel came to a near-complete halt, and those multilingual moments have turned into ever more distant memories.

But our taste for linguistic adventure lives on, and physical lockdown has not disabled our capacity for creativity and innovation in responding to new communicative challenges, as our contributor Animesh Biswas has recently demonstrated, here and here. Nor is he alone! We now welcome a new addition to our Other Tongues collection with a Hindi version of our Windsurfing film by Rohini Tolsma.

Gordon Wells met Rohini, who is based in the Netherlands, at the 2019 NEHU International Language Fest for Indigenous and Endangered Languages in Shillong. The Netherlands is currently relaxing some of its most stringent lockdown restrictions, but in this exercise Rohini followed the same simple modus operandi as previous recent contributors, recording her voice on her phone, and sending the results to Gordon by Facebook Messenger.

Anyone listening will be struck by the clarity of Rohini’s diction, and may find themselves wondering how her voice somehow feels familiar. Well, if you’ve passed through Heathrow Terminal 5 or any other similar airport lounge, the chances are you have heard her before, as Rohini’s day job is to record the public announcements in Hindi for airports across the world. Island Voices have a Hebridean locus, but a truly international reach!

Here’s the film:

And here’s the wordlinked Clilstore transcript: Unit 8610


Tadhail air Island Voices – Guthan nan Eilean

Powered by WPeMatico

SPICe FAQ – Gaelic road signs — SPICe Spotlight | Solas air SPICe

Le Oifigear Gàidhlig

This blog answers some of the most frequently asked questions in relation to bilingual road signs. via SPICe FAQ – Gaelic road signs — SPICe Spotlight | Solas air SPICe# Our colleagues at SPICe – the Scottish Parliament Information Centre recently published an FAQ article about bilingual Gaelic/English signage in Scotland. To read, please click on … Leugh an corr de SPICe FAQ – Gaelic road signs — SPICe Spotlight | Solas air SPICe

Tadhail air Blog Pàrlamaid na h-Alba

Powered by WPeMatico

Ceistean Cumanta SPICe – Soidhnichean rathaid Gàidhlig — SPICe Spotlight | Solas air SPICe

Le Oifigear Gàidhlig

This is a Gaelic translation of our recent blog SPICe FAQ – Gaelic road signs. via Ceistean Cumanta SPICe – Soidhnichean rathaid Gàidhlig — SPICe Spotlight | Solas air SPICe Tha ar co-obraichean aig SPICe (Ionad Fiosrachaidh na Pàrlamaid) air bloga fhoillseachadh mu shoidhnichean rathaid anns a’ Ghàidhlig. Gus a leughadh, briog air an dealbh gu … Leugh an corr de Ceistean Cumanta SPICe – Soidhnichean rathaid Gàidhlig — SPICe Spotlight | Solas air SPICe

Tadhail air Blog Pàrlamaid na h-Alba

Powered by WPeMatico

Studies in Culture and Education

Le Gordon Wells

An academic journal titled “Changing English” may seem an unlikely location for a Gaelic-focused article, but the strapline, “Studies in Culture and Education”, captures better the breadth of field that comes within its scope. Island Voices came under the spotlight in its March 2020 special edition on Reading Aloud, edited by Sam Duncan, who had kindly invited Gordon Wells to give a presentation at the November 2018 symposium at the University College London Institute of Education. The title of his talk was “Reading Island Voices: issues around the primacy of speech and the privileging of literacy, from a Hebridean viewpoint”

Sam’s introductory editorial has this to say about Gordon’s contribution: “In our final article, Gordon Wells takes us to the Outer Hebrides and into a different perspective on relationships between literacy and oracy. Starting with potential tensions in ‘value or status’ between ‘community members’ (and their predominantly oral uses of Gaelic) and ‘language professionals, activists or academics’ (and their literacy-based claims on Gaelic) and moving onto how forms of oral and written language come together creatively in his Island Voices – Guthan nan Eilean documentary project, Wells invites us to rethink the differences between the written and the oral. He reminds us that a ‘REvaluation’ of the oral need not be a ‘DEvaluation of the written.’ This final article – a printed version of a text originally written to be read aloud as a presentation to a listening audience, a text therefore first written to be voiced and then later readjusted to be read (silently?) rather than listened to – also reminds us of the third challenge this special issue has highlighted. How can the written form of an article, editorial or book express the ‘what else’ or ‘what different-ness’ of reading aloud? How can words on paper or screen contain that which we are arguing voice adds, ear captures and body enacts? This challenge is made explicit by Wells, but we can also read each of the other pieces with an eye (or ear) for how this struggle plays out.”

The Reading Aloud special edition of “Changing English” (Volume 27, 2020 Issue 1), with the full collection of papers, is available online here:

https://www.tandfonline.com/toc/ccen20/27/1?nav=tocList

There are various ways of going directly to Gordon’s article.

Firstly, if you have automatic access through an academic institution to the journal (or plenty of spare cash!) you can follow this link:

https://doi.org/10.1080/1358684X.2019.1660620

Alternatively, there are up to 50 free e-prints available. The article dwells to some extent on the need to strengthen connections between Gaelic academia and the Gaelic communities on whose behalf it may sometimes claim to speak, concluding “deeper reflection may be called for on some fundamental assumptions and expectations in respect of speaking and writing skills, and perhaps even some closer self-examination on the part of researchers and activists in relation to the links and linguistic power relations between academy and community.” Gordon would like the paper to be as widely available to the wider community as possible. So anyone who is able to access it through the link given above, rather than through the free e-print route, is urged to leave the latter open for those who have no other choice. If that is not an option, you can access the free e-print here.

Lastly, if you find the free e-prints all used up, there is still the option of reading Gordon’s original script for the symposium, which is very close to the eventual printed article – and viewing the accompanying presentation (with embedded links) – on this 2018 post about the event.

 

 


Tadhail air Island Voices – Guthan nan Eilean

Powered by WPeMatico

Eadar-theangachadh Os-theacsail

Le lasairdhubh

speuradair a' leughadh

Tha mi air mo dhòigh ghlan innse gun do rinneadh eadar-theangachadh de Air Cuan Dubh Drilseach gu Gàidhlig na h-Èireann!

Chan eil sinn buileach cinnteach fhathast cuin a bhios e a’ tighinn a-mach an clò, agus mar sin, cha chan mi an còrr mun fhoillseachadh fhèin an-dràsta. Bidh barrachd naidheachd agam mu sin an ceann tamaill bhig, tha mi an dòchas. Ach bu toil leam beagan innse mun ghnìomh eadar-theangachaidh a thug sinn chun na h-ìre seo, oir bha e àraid agus uabhasach inntinneach.

Bidh cuid agaibh eòlach air an acaideamach, sgrìobhadair agus irisiche Eoin Ó Murchú. Uil b’ e Eoin a rinn an t-eadar-theangachadh, ach seo an rud, bha taic aige … taic shaibeirneatach. Tha ùidh aig Eoin ann an tùr innealta, agus eadar-theangachadh innealta, agus bha e feòrachail, an gabhadh nobhail ann an Gàidhlig na h-Alba eadar-theangachadh gu Gàidhlig na h-Èireann leis an inneal eadar-theangachaidh Intergaelic?

Nis, cha robh Eoin an dùil gun dèanadh Intergaelic eadar-theangachadh leis fhèin a bhiodh math gu leòr airson foillseachadh. Gu soilleir, chan eil eadar-theangachadh innealta aig an ìre sin fhathast. Ach bha Eoin feòrachail, am b’ urrainn dha a chleachdadh mar a’ chiad cheum — .i. gun dèanadh Intergaelic a’ chiad ruith-seachad, agus an uair sin, gun sgioblaicheadh esan an toradh — agus an sàbhaileadh gnìomh dha leithid ùine dha?

B’ urrainnear am pàipear a sgrìobh Eoin mun ghnìomh a leughadh an seo. Is coltach gun do dh’oibrich an cleas glè mhath. Bha an t-eadar-theangachadh a rinn Intergaelic cuimseach math, no math gu leòr gun do rinn e an gnìomh eadar-theangachaidh mòran na bu luaithe uile gu lèir.

Anns a’ phàipear aige, tha Eoin a’ toirt iomradh air cuid dhe na ceistean eisteadaigeach, agus gu h-àraidh, na ceistean beusach a dh’èireas às an deuchainn seo. Agus sin an taobh a tha gu sònraichte inntinneach dhomhsa, agus gu math iomchaidh, saoilidh mi, ri taobh cuspair na nobhail. Gu dearbh, tha Eoin a’ cumail a-mach gur e seòrsa de dh’eadar-theangachadh os-theacsail a th’ ann: a’ dèanamh eadar-theangachadh de leabhar mu thùr innealta, le tùr innealta.

Gu cinnteach, tha an deuchainn aig Eoin a’ togail na ceist: an gabh na h-innealan ri obair nan eadar-theangairean uile gu lèir aon latha? Saoilidh mi fhìn, gur coltach, luath no mall, gun gabh iad ri ar n-obair uile. Saoilidh mi nach e ceist a th’ ann an gabh tùr innealta ris an obair againn uile ach cuin?


Tadhail air Air Cuan Dubh Drilseach

Powered by WPeMatico

“Heart of the World” – rathaidean-iarainn ann am Fèis Gàraidh Ghlaschu 1988 #gaidhlig

Le alasdairmaccaluim

Bha fèis shònraichte ann an Glaschu air ais aig deireadh nan 80an, Fèis Gàraidh Ghlaschu no the Glasgow Garden Festival.

glasgow garden festival - Yahoo Image Search results | Flower art ...

Bha sreath de na tachartasan seo ann an sgìrean bailteal far an robh gnìomhachas air a dhol bàs agus far an robh ath-leasachadh a dhith. Bha a’ chiad Fhèis Gàraidh ann an Liverpool ann an 1984 agus chaidh a leantainn le Stoke on Trent (1986), Glaschu (1988), Gateshead (1990) agus mu dheireadh le Glyn Ebwy/Ebbw Vale ann an 1992.

B’ e amas nam fèisean togail a thoirt do dh’àiteachan far an robh ath-leasachadh a dhìth agus gus togail is spòrs a thoirt do na daoine fhèin.

Bha tòrr rudan san fhèis – gàraidhean, bùithean, taighean-bìdh, rollercoasters is tòrr a bharrachd.

Agus bha rathaidean-iarainn annta uile cuideachd! Ann an Glaschu, bha an dà chuid rathad-iarainn caol-ghèidse agus slighe-trama ann.

Cò ris a bha na rathaidean-iarainn coltach? Chan eil cuimhne agam leis an fhirinn innse! Bha mi 14 ann an 1988 agus cha deach sinn gu Fèis Gàradh Ghlaschu ach dà thuras, mas math mo chuimhne. Cha deach sinn ann nas trice oir bha m’ athair tinn san osbadal fad uine mhòr air a’ bhliadhna sin agus bha mo mhàthair ag obair uamhasach trang ag obair is a’ dol a dh’fhaicinn m’ athar. Mar sin, chan eil mo chuimhne cho math air an fhèis.

Cuideachd, ged a bha mi beò-ghlaicte le trèanaichean eadar 1985 is 1987, chaill mi m’ ùidh ann an rathaidean-iarainn an uair sin fad deich bliadhna oir bha barrachd ùidh agam ann an ceòl is geamannan coimpiutair.

R-3315135-1349959655-9669.jpeg

Mar sin, ged a tha cuimhne agam air dè a dh’ith is dè a dh’òl mi air an latha sin (Vimto bhon t-Soda Stream is ceapairean oir bha mo mham draghail mu na chuala mi mu chosgaisean a’ bhìdh ann!) agus de bha mi ag èisteachd ris air a’ Walkman agam (teip leis na 12” mixes agus B-sides bho na 12” singles de Kiss Like Judas agus Midnight aig It Bites, an còmhlan prog sgoinneil à Cumbria), chan eil mòran cuimhne agam air na rathaidean-iarainn. Chaidh mi air an trèana ach chan eil mi a’ smaoineachadh gun deach mi air na tramaichean idir.

Bha mo bhean Jenny a’ fuireach gu math faisg air làimh agus bha tiocaid seisein aice agus chaidh i ann na ficheadan de thursan le a càirdean is mar sin, tha cuimhne tòrr nas fheàrr aice air an Fhèis na th’ agam. Tha fìor dheagh chuimhne aice gu sònraichte air a’ Choca-cola Roller, an rollercoaster mòr, oir bhris e sìos aon latha nuair a bha i air agus bha Jenny bhochd stucte bun-os-cionn fad cairteil na h-uarach gus an deach a chàradh! Ach gu mì-fhortanach, chan eil i deidheil air trèanaichean is tramaichean is mar sin,  chan eil cus cuimhne aicese nas motha orra sin. 

Mar sin, tha mi air beagan rannsachaidh a dhèanamh air a’ chùis.

Chaidh an fhèis a cumail air taobh a deas a’ Chluaidh mu choinneimh an SECC far a bheil toglaichean a’ BhBC, STV agus Ionad Saidheans Ghlaschu a-nis agus far a bheil Festival Park a-nis.

Bha loidhne nan tramaichean ri taobh na h-aibhne agus bha iad ruith seachad air far a bheil am BBC a-nis. Bha e cudromach dhan fhèis gun robh tramaichean ann oir bha na “caurs” nam pàirt chudromach de dh’fhèin-aithne a’ bhaile agus bha daoine fhathast air leth dèidheil orra, ged a dh’fhalbh iad ann an 1962. Aig an àm sin, bha dealbh frèamte le sealladh-baile anns an robh trama anns cha mhòr gach taigh ann an Glaschu.

Bha grunn thramaichean air an t-slighe trama – tramaichean Standard agus Cunarder à Glaschu, trama Phàislig, trama Dhùn Èideann agus trama ‘boat’ fosgailte à Blackpool. Fhuair mi cead bho mo chairdean Hugh, Alex is John beagan de na dealbhan aca bho Flickr a chleachdadh.

Blackpool Boat Car, Blackpool

Trama Cunarder Ghlaschu – le Hugh Spicer

Trama Standard Ghlaschu, Le Alexander Cunningham

6574352015_2857078e68_o

Trama Dhùn Èideann ann an Taigh-tasgaidh nan Tramaichean, Crich, le John Zebedee

Bha rathad-iarainn beag ann cuideachd. Saolidh mi gun robh dà sheòrsa loco ann – cuid le coltas loco smùid agus cuid eile le coltas ùr-fhasanta a bha gu math gu math grannda! Seo cairt-puist den rathad-iarainn. Bha an trèana a’ dol gu deas ann an cearcall.

IMG_20200427_0004

Cairt-phuist den rathad-iarainn

Agus a bharrachd air seo, bha taisbeanadh aig Roinn a’ Mheadhain air an robh “Heart of Scotland” le stèisesan agus loco smùid. Thàinig togalach snog an stèisein à stèisean Mhonadh Fotha (Moneifeith) ann an Siorrachd Aonghais agus às dèidh na fèise, chaidh ath-thogail ann am Birkill air rathad-iarainn Bo’ness is Cheann Fhàil.

49826744858_f6c7768976_o

Cairt-phuist de Chridhe na h-Alba

Thug ainm an taisbeanaidh orm smaoineachadh air ‘Heart of the World’ le Big Country, deagh òran a thàinig a-mach dà bhlaidhna às dèidh na fèise!

Chan eil mòran air fhàgail den fhèis ann an Glaschu a-nis ach tha an tùr ainmeil Tùr Banca Dail Chluaidh fhathast ann. Chan eil e ann an Glaschu, ge-tà, ach anns a’ Chuimrigh. Tha e ann an Rhyl. Agus ged nach eil an rathad-iarainn beag fhathast ann, tha meanbh-rathad-iarainn ann an Rhyl agus tha mi an dùil tadhal air cho luath ’s a bhios suidheachadh a’ choròna-bhìoras deiseil!

Alasdair


Tadhail air Trèanaichean, tramaichean is tràilidhean

Powered by WPeMatico

সমুদ্রপথে সেইন্ট কিলডা – Seatrek to St Kilda (Bangla version)

Le Gordon Wells

এই তথ্যচিত্রের মাধ্যমে সেইন্ট কিলডার সংক্ষিপ্ত বিবরণ তুলে ধরা হয়েছে। ল্যোওসের একটি পর্যটন সংস্থার সঙ্গে এই অভিযানটি সম্পন্ন হয়েছে। ভ্রমণের তালিকায় রয়েছে মূলদ্বীপের প্রাকৃতিক ও সাংস্কৃতিক পর্যটন। আটলান্টিক মহাসাগরের বুক চিরে এই অভিযানে দীর্ঘ সমুদ্রযাত্রার ক্লান্তি তো নেইই বরং আছে মন ভালো করা সব অসাধারণ দৃশ্য। নির্জন সমুদ্রসৈকত, অজস্র পাখিদের কোলাহল, প্রকৃতির নিবিড় ছোঁওয়া ও প্রাচীন মানব সভ্যতার ঐতিহাসিক উপাদান সব মিলিয়ে এক রোমাঞ্চকর অভিজ্ঞতা।

Bangla (Bengali) is the latest addition to Island Voices’ Other Tongues initiative, thanks to independent researcher Animesh Biswas, who can now add “film narrator” to his list of other talents! The language has hundreds of millions of speakers, yet the question may well be asked if any of them have previously had any access to information about the St Kilda dual natural and cultural heritage site in documentary format in their own language?!

On a linguistic note, it’s worth listening out for the pronunciation of placenames in the film. Animesh opted to go for Gaelic rather than English models, a process greatly assisted by the regular phonetic nature of Indian writing systems. Nach math a rinn e!

A Clilstore version with full wordlinked transcript and embedded video is available here: Unit 8568.

 


Tadhail air Island Voices – Guthan nan Eilean

Powered by WPeMatico